Oeps...........en nu???

Tijdens het scheren van dit paard zei ik spontaan, hier ga ik een blog over schrijven en daar is die dan:

Laat ik maar beginnen bij het begin.

Ik werd gebeld door een dame met de vraag of ik op korte termijn tijd had om een paard te scheren in de omgeving van Almelo. Ze belde mij terwijl ik op mijn werk was en ik beloofde haar later terug te bellen. Die avond was ik onderweg naar een klant, ook met een pony met PPID en toen heb ik haar teruggebeld. Ze vertelde allereerst dat iemand op haar stal had aangeboden om het paard te scheren, en eerlijk gezegd zou ik daar zelf ook voor kiezen: snel geregeld, dichtbij huis en vertrouwd.

Toch bleef het niet bij dat praktische telefoontje. We raakten in een diepgaand gesprek over onze paarden, hun gezondheid en de moeilijke keuzes die soms bij ouder worden en ziekte horen. We spraken over hoe loslaten óók een vorm van houden van is, juist omdat je het welzijn van je paard voorop zet, zelfs als dat pijn doet. Het was een gesprek vol herkenning, kwetsbaarheid en respect voor de band tussen mens en paard.

Ik was op mijn bestemming gearriveerd en we beëindigden ons leuke gesprek. 

Die avond ben ik met de pony met PPID wel 2,5 uur bezig geweest om de vacht eraf te krijgen. Alle haren waren vervilt, de haren waren wel 30cm lang en er zat wel een paar kilo zand in de vacht wat niet bevorderlijk is voor mijn messen. Wat ik dan altijd doe is eerst van boven naar beneden scheren zodat de lange haren redelijk kort zijn en dan de vacht eerst goed roskammen voordat ik tegen de haren in ga scheren. Je scheert dus eigenlijk de pony 2x. Heel arbeidsintensief, het kost veel geduld (ook van de pony en eigenaar ;) ) en heel veel olie om de messen maar te beschermen tegen zand en vuil. Deze mensen hadden de pony een tijd van de medicatie afgehaald, maar sinds een half jaar weer begonnen want de waardes waren teveel gestegen om zonder medicatie door het leven te gaan.

Helaas niet zo'n goed bericht, want door de medicatie verharen de paarden (bijna) niet meer en moet je ook vaker scheren en eventueel met dekens in de weer. Gras is uit den boze en er ontstaat een grotere kans op hoefbevangenheid.  Het is dus soms kiezen tussen 2 kwaaien als je een paard met PPID hebt. Hoe zijn de vooruitzichten en is dit wel paard waardig. Ik denk dat heel veel paardeneigenaren dit beamen, want wanneer is het genoeg........

Maar goed, ik zal verder doorgaan met mijn verhaal. 

Thuisgekomen heb ik alles goed schoongemaakt en ontsmet en als laatste lekker onder een warme douche en het bed in. 

Ik dacht van de eerste dame niets meer te horen, maar donderdag een noodkreet van haar. Of ik alsjeblieft tijd had om het paard te fatsoeneren. 

Ik vroeg haar om wat foto's te sturen van de scheerkunsten van haar stalgenoot en die liegen er niet om. Het filmpje was wel heel dramatisch, gelukkig nu ook kunnen uploaden, dus kijk maar mee ;)

Oh jee, dit had ik in mijn hele carrière nog nooit gezien, je zou het haast als kunst kunnen zien! 

Natuurlijk wel aangegeven dat ik niet zeker weet of het mij wel gaat lukken om hier nog iets van te maken omdat ik natuurlijk niet weet met welke lengte messen ze heeft geschoren, maar de dame in kwestie gaf al aan dat het er altijd beter uit zou komen te zien.  

Vrijdagavond in de avond heb ik mijn scheerkunsten laten zien en gelukkig was de lengte hetzelfde. Alleen een hap uit de bovenlijn waar ik totaal niets mee kon, maar wel zo goed als mogelijk weg heb kunnen werken en een been half geschoren dat je de spierlijn totaal niet kon gebruiken en daarom de voorbenen wat moeten blenden. De eigenaresse was héél erg blij dat uiteindelijk toch nog iets is geworden en vroeg of ik een volgende keer weer zou kunnen komen, jazeker, maar dan wel direct mij bellen ;)

Zie hier het resultaat:

Gelukkig is dit goed gekomen, maar hoe scheer je dan zo strak Karin?

Nou ik zal het vertellen:

Allereerst zorg je dat je goed gereedschap hebt met scherpe messen en het liefst een tondeuse ook met dezelfde lengte messen. Ik heb zelf alles op 3mm. Er zijn ook messen op 2.8 en 3.2 te verkrijgen, maar ik ben zo perfectionistisch dat ik mij daar aan erger en verschil zie.......

Wil je met lijnen gaan werken zorg dan dat je een veestift hebt, deze koop je bij de Boerenbond of Welkoop voor een paar euro. Het liefst een blauwe, want die kleur kun je op elke vacht zien. 

Verder ben je olie nodig, want hoe vaak hoor je niet dat de messen heel warm zijn geworden doordat er niet geolied wordt. Elke 5 minuten moet je de messen van een paar druppels olie voorzien, dit voor het koelen en behoud van je messen. 

Heb je alle klaarliggen? Teken dan eerst het model af wat je wilt en houdt daarbij de lijnen van de spieren aan om het mooi te krijgen. Heb je verkeerd getekend? Met een borstel veeg je het er zo af en teken je opnieuw net zolang totdat je tevreden bent. 

Dan kun je beginnen met scheren en let erop dat je vooral de machine het werk laat doen en niet de machine door de vacht wilt drukken. Ook de messen plat op de huid leggen, anders krijg je steken en halen. En scheer in verschillende hoeken, meestal 3x over hetzelfde stuk in 3 verschillende richtingen, want haren groeien nou eenmaal niet allemaal in 1 lijn. 

Heel veel succes met scheren en wij hebben er naderhand heel erg om moeten lachen en dit paard staat vereeuwigd op mijn website!